Sanat nedir?

Sabahın seherinde öten bülbül de bizi ağlatabilir, usulüne uygun okunan ezan sesi de.

Sanat nedir?

 

Sanat kâinatın âhengine katılmaktır. İşte ben de onlarca sanat tarifine bir tarif ilave etmiş oldum. Sürç-i lisan eder isem affola.

 

Kâinatın âhengi malumdur. Gün doğuyor, batıyor; kuşlar uçuyor, rüzgâr esiyor, dünya dönüyor, mevsimler birbiri peşisıra gelip gidiyor. Gören gözler, duyan kulaklar, hisseden kalpler çiçeklerin renginde, suların sesinde, dağların heybetinde, kelebeğin kısacık ömründe, örümceğin ağında, Cenab-ı Hakk''ın yarattığı her şeyde bu âhengi bulabilir.

 

Lâkin işin künhüne varması mümkün değildir. Atomun elektronları belki dünyanın bilinen kısmından daha fazla meçhulatı saklıyordur. Rabbin veli kullarına elbette âşikârdır.

 

Eşref-i mahlukat olan insan güzel bir iş yaparak mevcut güzelliğe iştirak eder. Bu sadece ona tanınmış bir imtiyazdır. (Gül açar, bülbül öter, örümcek ağını örer ama herhalde sadece insanoğlu yaptığı işin şuuruna erer) Cenab-ı Hakk''ın koyduğu nizama yaklaşmak, ona dokunmak, ona uymak Yaradan''ın rızasını kazanmaktır. Hududullah''a riayettir.

 

Bu eylem eskiyi yıkarak, karşı çıkarak var olanı bir başka biçimde yeniden inşa ederek pek çok yoldan ulaşılan bir menzildir. Yapıcılığı veya yıkıcılığı böyle yüce bir hedefe bağlamaksızın sanatçının “ben, ben” diye çırpınması çocukçadır.

 

Sanatçıya yüce bir makam verilmesi, onun takdîs edilmesi, deha mertebesine çıkarılması pagan âdetlerindendir.

 

Sanatçı eylemi ile kuşların sesine, suların şırıltısına, rüzgârın uğultusuna, bulutun rengine, denizin dalgasına ne kadar yaklaşıyorsa; bu hamleyi bir iman ateşi, gözyaşları ile ıslanan bir aşk ile yapıyorsa o kadar yol alır. Yolun sonu bizi “din” ile buluşturur. “Dua” ile buluşturur. Bu menzile ulaşanların söz ile, nağme ile, renkle, biçimle işleri olmaz. Onlar artık vecd denizinde yüzmektedir.

 

“Bana seni gerek seni” diyen âşık, dağlar ile taşlar ile, seherdeki kuşlar ile kâinatın tesbihatına katılmıştır.

 

Bu hamle onu sözden söze, besteden besteye, renkten renge fırlatır. Yenilik, hareket, isyan, uysallık budur. Bu hem aczin hem iştiyakın ifadesidir. Sanat yolcuları her adımlarında bir mertebe daha yücelir, mesafe aldıkça var olur, var oldukça bir “hiç” olduklarının şuuruna varırlar. Bu “hiçlik kadehi” hidayet ile, inayet ile, rahmet ile dolarsa “varlık” kazanır.

 

Gül dikeni ile var olmaktadır.

 

Sanat yolunun hem rahmanî, hem şeytanî-nefsanî boyutları vardır. Tıpkı rüya gibi.

 

İnsanoğlu yapıp-etmeleri ile eşref-i mahlukat olacağı gibi, esfel-i safilin''e de yuvarlanabilir. Yusuf''un kuyusu ile Babil''in kuyusu bir değildir.

Kainatın âhenginde gizlenen hikmeti keşfedenler Yusuf''un kuyusundan çıkıp, Mısır''a sultan olanlardır. Sultanlık “dünyevî” kaldıkça ferde faydası olmaz. Sanat hakikate giden yolda bizi karlı dağlardan aşırabilecek, kızgın çöllerden geçirebilecek bir binek olabilir. O kadar.

 

Ancak bu mühim bir vasıta, vasıflı bir anahtardır. Felsefeyi bitirip sanat kapısını açanlar, kainatın âhengi ile kanatlanır ve hakikate doğru uçarlar.

Ritim duygusu anahtarın özünü verir. Tarikat âyin ve zikirlerinde, namazda, hacda, tavafta bu ritim duygusu bize eşlik etmektedir. (Mimarîde, musıkîde, şiirde).

 

Ritme ayak uydurmak halkaya katılmaktır.

 

Başını taştan taşa vurarak akan sular gibi “Allah, Allah” diyerek coşmak; veya sessizliğin sesini dinlercesine hareketten kesilip secdeye kapanmaktır. Kainatın âhengi binlerce dereciğin kendi türküsünü söyleyerek çağlayıp, gelip, ummana dökülmesi orada sessizliğin içine gömülmesidir.

 

Evet sanat bizi coşturabilecek bir eylemdir. Rabbimiz''e dua edelim bu coşkunluk nefsin eseri olmasın, bizi nefse esir etmesin. Şeytanın şerrinden O''na sığınalım. Korku ve ümit arasında olalım. Sanatı bir kibir, bir övünç, bir üstünlük değil, tavazu vesilesi kılalım. Bir taşçı ustası, kilim dokuyan bir köylü kızı, bir ressam, bir yazar ile; tırpanı her savuruşunda “Allah” diyen bir rençber arasında fark yok.

Fark sadece takva sahipleri ile diğerleri arasındadır. “Hiç bilenler ile bilmeyenler bir olur mu” hikmetini bir de kainatın âhengi ile sanat eseri arasında kurulacak ilişki açısından yorumlayalım.

 

Şunu unutmayalım: Sabahın seherinde öten bülbül de bizi ağlatabilir, usulüne uygun okunan ezan sesi de.

 

Yeni Şafak/ Mustafa Kutlu

 

Diğer Haberler

Prof. Dr. Tarhan: Tatilde gününü planlamayı öğrenmesi "çocuğun en önemli kazanımı olur


Yetiştirdiği elmaları 1630 kilometre yol katederek Mehmetçiğe götürdü


Çocukların üşümemesi için kulübe yapan Halil Demir'e gençler teşekkür etti


İHH’dan 19 İlde Öğrencilere Kitap ve Defter Desteği


Sevgi ve merhametle çocukların 'koruyucusu' oldular


Tekerlekli sandalyeyle okula giden Kardelen'e en büyük destek arkadaşından


10 kişi sokaklara dağılarak evlere biner lira dağıttı


Cumhurbaşkanı Erdoğan: İslam bize göre değil, biz İslam'a göre hareket edeceğiz


Dinin Özü Samimiyettir


Tedavi görüp şiir yazarak madde bağımlılığından kurtuldu


Zulme karşı duralım


Oku- Dinle- Yaşa/ Sorularla Osmanlı İmparatorluğu


Baba ve kızın 'iyilik' yolculuğu


Kur'an Buluşmaları: 243 - Video


Okuldaki 'kasiyersiz manavda' dürüstlüğü öğreniyorlar


Karaciğerini taşıdığı bağışçısını hatimle yad ediyor


Minibüsle köy çocuklarına kitap taşıyorlar


Zonguldak'ta temizlik işçisinden öğrencilere burs


'Hayatım film olsa adı 'hafız' olurdu'


Yıllar önce yediği incir için ağaca para bıraktı